Laatste loodjes.... zijn lachen!... Ahnee, toch niet.

De voormiddag werd gespendeerd in het gezellige(r dan verwachte) Aken. Eventjes een vluchtig bezoek aan de Dom en een Berlinerbol verorberen in diens schaduw. Als dat geen integratie is ;-)

Rond 11u was de tijd rijp om definitief huiswaarts te keren. Op het stepje was de autostrade binnen de 20 minuten bereikt en van daaruit kreeg ik al snel een lift van twee Belgjes die waren gaan winkelen in Aken (TIP: blijkbaar is het waspoeder daar vrij goedkoop)
Zij gingen dus terug naar huis en zouden me afzetten op een autostradeparking vlak voor Maasmechelen.
Geloof mij echter vrij. Dit klinkt beter dan het was. De parking was dood en verlaten, dus verre van ideaal om verder te liften.

Er zat echter niets anders op dan te blijven proberen en zoals we allen weten: de aanhouder wint.
Ik had opnieuw het geluk om een vrolijke trucker te treffen. Die zijn vracht moest gaan leveren in de haven van Antwerpen (NICE!!).

De trucker bleek nogal een levendig verleden te hebben (drugs, zotte reizen (weer enkele ideetjes opgedaan), 'connecties' over heel Europa, enz.) maar was echt een toffe kerel om mee samen te rijden. Vlotte gesprekjes en stevig gelachen! Toplift!!!
Enkel jammer dat zijn lievelingsCD niet meer werkte wegens veelvuldig 'gebruik'...

Bonus: onderweg moest hij eerst nog een tweede container opladen. Dus dat hebben we dan ook weeral meegemaakt. (zie filmpje op facebook)

Na gedropt te worden aan de Turnhoutsebaan was het enkel nog een kwestie van de 24 (tram) te pakken en het avontuur was weeral succesvol afgerond.

Dacht ik...

Thuis aangekomen bleek dat de elektriciteit niet meer werkte. De gehele diepvries en ijskast heb ik dus mogen leegmaken. Gelukkig is de elektricien nog dadelijk kunnen langskomen (held) en ben ik nu (3-tal uur later) terug volledig present in de moderne wereld :-)

Merci om de blog te volgen en hopelijk allen tot snel in real life!

Btw: Antwerpen moet zeker niet onder doen voor de rest van de wereld op toeristisch vlak :D

Net niet...

Gestrand op 140km van mijn voordeur. Zo jammer!

Het begon nochtans voorbeeldig. Om 13u  kwam mijn eerste geplande lift aan. Een graaf oud VW-busje. Twee chauffeurs, nen Duitser, ikzelf en twee Peruvianen vormden het 'reisgezelschap'.
Men zou vermoeden dat de gehele rit gevuld zou zijn met vlot gebabbel, cultuuruitwisseling enz. Jammer genoeg werd elke poging tot gesprek vrij snel weer uitgedoofd. M.a.w. een lange rit.

Kort bij Hannover belandden we ook nog eens in een monsterfile. Alles stond stil.
Gelukkig konden we nog net een afrit nemen en via binnenwegen onze reis vervolgen. (Qua tijdsduur was dit echter minder succesvol :-s )

Om alles compleet te maken werden we op het laatste rechte stuk naar Köln door de Polizei af de baan gehaald. Een langdurige paspoortrcontrole was het gevolg. Uiteindelijk vroeg de agent ook hoe ik daar was gekomen, maar daar kreeg hij al snel spijt van. Het dobbelstenen-concept bleek voor hem wat te hoog gegrepen te zijn.
Dus mochten we doorrijden.

In Köln zelf, werd het zoeken naar een volgende lift. En grappig genoeg was dit opnieuw een VW busje. Nog ouder deze keer :-)
De inzittenden zagen er wat alternatiever uit, maar gelukkig waren zij wel bereid tot een gesprek.
Bleek dat ik hun eerste lifter was, dus heb ik de eer van het liftersvolk zo hoog mogelijk proberen te houden.

Aangezien het ondertussen al behoorlijk donker was geworden en ook nog eens zwaar aan het onweren, was de kans op andere lifts naar huis zeer klein.
In samenspraak met mijn hippies besloten we dan maar een hostel te zoeken in Aken, zodat ik de volgende dag (vandaag dus) de laatste rechte lijn naar huis zou kunnen voltooien.

Hopelijk deze keer met meer succes.

Kleeeeeeer!!

Genoeg. Ik ben vrij hard uitgeput :-)
Tijd om naar huis te gaan.

Rond 13u heb ik een lift naar Köln, en daarna hoop ik de grens nog over te geraken. Hopelijk vannacht mijn eigen bedje.

MAAR....
Wat hebben we vandaag geleerd?

- Het dobbelreisconcept staat nog niet op punt.
Bv.:
- 3uur oost wordt gemakkelijk 3u5 aangezien uw vervoer namelijk naar een bepaalde plaats gaat en niet geneigd is ergens anders te stoppen.

- De eeuwige discussie met mezelf: als ik 30min gooi. Is het dan 30min reistijd, of 30min 'proberen te reizen'? M.a.w. gooi ik na 30min opnieuw, of gooi ik na 30min reizen opnieuw?

- Veeeeel te weinig opdrachtjes moeten doen! (Ik dacht 80/216 is nog wel voldoende. Maar de dobbelstenen kozen resoluut voor de opdrachtloze combinaties.)

- En tot slot: Het onnodige gebruik van ferry-boten moet vermeden worden.

Hoe zou een volgende dobbelreis er kunnen uitzien?

Dobbelreis 2.0

1) I.p.v. 3 dobbelstenen gaan er nog maar twee gebruikt worden. De 'reistijd' wordt verwijdert.

=> Aan de 'richting-dobbel' verandert niets. (N,O,Z,W,kies,zelfde)

=> De 'aantal-dobbel' wordt de 'centimeter-dobbel'. 

Op die manier kan je gerichter reizen en vind je gemakkelikker vervoer. Ook is de reistijd dan minder van belang (wat nu onbewust ook al het geval was).

Gooi je bijvoorbeeld richting: O en cm: 3, dan zoek je naar steden/plaatsen op 3 centimeter ten oosten van je huidige positie op een kaart. 

(OPGELET: van kaart (schaal) veranderen tijdens de reis is niet toegestaan!)

2) Doordat er nog maar 36 combinaties mogelijk zijn, kunnen de leukste opdrachtjes geselecteerd worden en mag je er zeker van zijn dat ze bijna allemaal volbracht zullen worden. No escape possible!

3) F*ck ferryboten. Of er wordt gereisd in Groot Brittanië, of op het vasteland. Ongepland water oversteken tijdens de reis is niet verplicht en wordt afgeraden.

3) Liefst de volgende keer weer met een reismaatje op pad. Alleen reizen is zeker interessant, je leert behoorlijk wat mensen kennen en doet wat je wilt, maar uiteindelijk is alleen ook maar alleen.
Met 2 is het veel leuker opdrachtjes te volbrengen en stap je gemakkelijker op mensen toe en ben je dus socialer. Je kan elkaar motiveren en leuke momenten onmiddellijk delen, i.p.v. enkele zaken achteraf snel op internet te plaatsen.
Enige nadeel: misschien moeilijker om snel lifts en slaapplek te krijgen.

Uiteindelijk heb ik me zeker geamuseerd. Toegegeven, het is niet allemaal 100% correct verlopen. Maar achteraf gezien ben ik toch wel verbaasd hoe weinig ik heb moeten cheaten om tot hier in Berlijn te geraken.

Hierop volgt zeker nog een vervolg (en ik verwacht dat het vervolg sappiger zal zijn!).

Vrijwilligers??.....

CS-surprise

Nu ik toch maar wat aan het rondhangen was in Berlijn, kwam ik op het luminieuze idee om Maria te contacteren. Zij was op mijn verjaardag jongstleden bij mij te gast als couchsurfster (CS). Aangezien zij ook jarig was in deze periode leek het me wel gepast te checken of ze beschikbaar was om even af te spreken en haar verjaardag te vieren.
Bleek dat ze vandaag moest werken (vreemd, en dat op een maandag) maar na het werk had ze wel zin om af te spreken.

Zo gezegd zo gedaan. Rond 18u kwamen we elkaar tegen op de AlexanderPlatz. Samen met haar vriend hebben we een beetje rondgekuierd en goed gelachen met onzinnige gesprekjes.
Aangezien mijn hostelboeking verlopen was, gingen we naar een vriend van haar ergens in de suburbs of Berlijn. Deze vriend had wel zin in het hosten van mezelf en dus werd er een bedje in gereedheid gebracht.

Daarna tijd om uit eten te gaan. Deze keer geen McDo, KFC, frituur of wathever, nee, een gezellig 'chickenrestaurant' (Crispy chicken-cheese-burger with fries please) heerlijk! Een stampvol talloor voor €5.50, ikke content.
Vervolgens lekker chillen in een plaatselijke shischa-bar. Beetje bekomen van alle vermoeidheden van de reis.

Na aankomst op het appartement van de kennis van Maria (Ignatio, nen Argentijn, maar ge moogt niets zeggen over de wereldbeker :-) ) wou hij de afwas doen. Ik hield hem net op tijd tegen om de afwas zelf te doen, aangezien dit nog een openstaande opdracht was op mijn lijstje (1 vd weinige). Weer een missie volbracht.

Nu nog wat Dragon Ball Z kijken en dan off to bed. Normaal gezien laatste nacht in Berlijn.

I'm a Berliner

Ondertussen is er weer een dag voorbij. Niet dat er veel te melden valt.
Aangezien ik gisteren dik de helft van de dag heb geslapen en geen zin had om den toerist uit te hangen. Zijn er dus geen verbazingwekkende avonturen aan bod gekomen.

Uit nostalgie eventjes het restaurant opgezocht waar ik vier jaar geleden met de Joris ben gaan eten op mijn eerste liftreis. Zelfde menu besteld uiteraard :-)

In de late namiddag ook nog een opdrachtje afgewerkt. Het heeft me veel moeite gekost, maar uiteindelijk heb ik toch een volledig ijsje opgegeten. (Was eigenlijk al het tweede, maar van het eerste had ik geen foto.)

Terug in het hotel was het tijd om me op iets anders te focussen, namelijk het vermoorden van een irritante wesp. Geduld is een mooie deugd en uiteindelijk kroop de wesp ver genoeg in het lege hulsje van de calippo. Mijn bliksemsnelle reflexen traden in werking en het wepsje spatte uit elkaar. Vervolgens uiteraard alles mooi gerecycleerd. (Wesp bij gft, calippo bij restafval)

's Avonds nog een pizza gaan eten met ne cappucino. Ideale combinatie! En vervolgens menen boek uitgelezen.

Tot slot nog wat met twee Argentijnse grietjes gekeuveld en hen er even op attent gemaakt dat ik het niet apprecieerde dat ze van ons gewonnen waren met de voetbal. Ze hebben zich oprecht verontschuldigd, dus iedereen happy.

De laatste nacht in het hostel is nu ook net voorbij, dus zodadelijk spulletjes inpakken en een beetje rondkuieren in de stad.

Greetings!