Laatste loodjes.... zijn lachen!... Ahnee, toch niet.

De voormiddag werd gespendeerd in het gezellige(r dan verwachte) Aken. Eventjes een vluchtig bezoek aan de Dom en een Berlinerbol verorberen in diens schaduw. Als dat geen integratie is ;-)

Rond 11u was de tijd rijp om definitief huiswaarts te keren. Op het stepje was de autostrade binnen de 20 minuten bereikt en van daaruit kreeg ik al snel een lift van twee Belgjes die waren gaan winkelen in Aken (TIP: blijkbaar is het waspoeder daar vrij goedkoop)
Zij gingen dus terug naar huis en zouden me afzetten op een autostradeparking vlak voor Maasmechelen.
Geloof mij echter vrij. Dit klinkt beter dan het was. De parking was dood en verlaten, dus verre van ideaal om verder te liften.

Er zat echter niets anders op dan te blijven proberen en zoals we allen weten: de aanhouder wint.
Ik had opnieuw het geluk om een vrolijke trucker te treffen. Die zijn vracht moest gaan leveren in de haven van Antwerpen (NICE!!).

De trucker bleek nogal een levendig verleden te hebben (drugs, zotte reizen (weer enkele ideetjes opgedaan), 'connecties' over heel Europa, enz.) maar was echt een toffe kerel om mee samen te rijden. Vlotte gesprekjes en stevig gelachen! Toplift!!!
Enkel jammer dat zijn lievelingsCD niet meer werkte wegens veelvuldig 'gebruik'...

Bonus: onderweg moest hij eerst nog een tweede container opladen. Dus dat hebben we dan ook weeral meegemaakt. (zie filmpje op facebook)

Na gedropt te worden aan de Turnhoutsebaan was het enkel nog een kwestie van de 24 (tram) te pakken en het avontuur was weeral succesvol afgerond.

Dacht ik...

Thuis aangekomen bleek dat de elektriciteit niet meer werkte. De gehele diepvries en ijskast heb ik dus mogen leegmaken. Gelukkig is de elektricien nog dadelijk kunnen langskomen (held) en ben ik nu (3-tal uur later) terug volledig present in de moderne wereld :-)

Merci om de blog te volgen en hopelijk allen tot snel in real life!

Btw: Antwerpen moet zeker niet onder doen voor de rest van de wereld op toeristisch vlak :D

Net niet...

Gestrand op 140km van mijn voordeur. Zo jammer!

Het begon nochtans voorbeeldig. Om 13u  kwam mijn eerste geplande lift aan. Een graaf oud VW-busje. Twee chauffeurs, nen Duitser, ikzelf en twee Peruvianen vormden het 'reisgezelschap'.
Men zou vermoeden dat de gehele rit gevuld zou zijn met vlot gebabbel, cultuuruitwisseling enz. Jammer genoeg werd elke poging tot gesprek vrij snel weer uitgedoofd. M.a.w. een lange rit.

Kort bij Hannover belandden we ook nog eens in een monsterfile. Alles stond stil.
Gelukkig konden we nog net een afrit nemen en via binnenwegen onze reis vervolgen. (Qua tijdsduur was dit echter minder succesvol :-s )

Om alles compleet te maken werden we op het laatste rechte stuk naar Köln door de Polizei af de baan gehaald. Een langdurige paspoortrcontrole was het gevolg. Uiteindelijk vroeg de agent ook hoe ik daar was gekomen, maar daar kreeg hij al snel spijt van. Het dobbelstenen-concept bleek voor hem wat te hoog gegrepen te zijn.
Dus mochten we doorrijden.

In Köln zelf, werd het zoeken naar een volgende lift. En grappig genoeg was dit opnieuw een VW busje. Nog ouder deze keer :-)
De inzittenden zagen er wat alternatiever uit, maar gelukkig waren zij wel bereid tot een gesprek.
Bleek dat ik hun eerste lifter was, dus heb ik de eer van het liftersvolk zo hoog mogelijk proberen te houden.

Aangezien het ondertussen al behoorlijk donker was geworden en ook nog eens zwaar aan het onweren, was de kans op andere lifts naar huis zeer klein.
In samenspraak met mijn hippies besloten we dan maar een hostel te zoeken in Aken, zodat ik de volgende dag (vandaag dus) de laatste rechte lijn naar huis zou kunnen voltooien.

Hopelijk deze keer met meer succes.

Kleeeeeeer!!

Genoeg. Ik ben vrij hard uitgeput :-)
Tijd om naar huis te gaan.

Rond 13u heb ik een lift naar Köln, en daarna hoop ik de grens nog over te geraken. Hopelijk vannacht mijn eigen bedje.

MAAR....
Wat hebben we vandaag geleerd?

- Het dobbelreisconcept staat nog niet op punt.
Bv.:
- 3uur oost wordt gemakkelijk 3u5 aangezien uw vervoer namelijk naar een bepaalde plaats gaat en niet geneigd is ergens anders te stoppen.

- De eeuwige discussie met mezelf: als ik 30min gooi. Is het dan 30min reistijd, of 30min 'proberen te reizen'? M.a.w. gooi ik na 30min opnieuw, of gooi ik na 30min reizen opnieuw?

- Veeeeel te weinig opdrachtjes moeten doen! (Ik dacht 80/216 is nog wel voldoende. Maar de dobbelstenen kozen resoluut voor de opdrachtloze combinaties.)

- En tot slot: Het onnodige gebruik van ferry-boten moet vermeden worden.

Hoe zou een volgende dobbelreis er kunnen uitzien?

Dobbelreis 2.0

1) I.p.v. 3 dobbelstenen gaan er nog maar twee gebruikt worden. De 'reistijd' wordt verwijdert.

=> Aan de 'richting-dobbel' verandert niets. (N,O,Z,W,kies,zelfde)

=> De 'aantal-dobbel' wordt de 'centimeter-dobbel'. 

Op die manier kan je gerichter reizen en vind je gemakkelikker vervoer. Ook is de reistijd dan minder van belang (wat nu onbewust ook al het geval was).

Gooi je bijvoorbeeld richting: O en cm: 3, dan zoek je naar steden/plaatsen op 3 centimeter ten oosten van je huidige positie op een kaart. 

(OPGELET: van kaart (schaal) veranderen tijdens de reis is niet toegestaan!)

2) Doordat er nog maar 36 combinaties mogelijk zijn, kunnen de leukste opdrachtjes geselecteerd worden en mag je er zeker van zijn dat ze bijna allemaal volbracht zullen worden. No escape possible!

3) F*ck ferryboten. Of er wordt gereisd in Groot Brittanië, of op het vasteland. Ongepland water oversteken tijdens de reis is niet verplicht en wordt afgeraden.

3) Liefst de volgende keer weer met een reismaatje op pad. Alleen reizen is zeker interessant, je leert behoorlijk wat mensen kennen en doet wat je wilt, maar uiteindelijk is alleen ook maar alleen.
Met 2 is het veel leuker opdrachtjes te volbrengen en stap je gemakkelijker op mensen toe en ben je dus socialer. Je kan elkaar motiveren en leuke momenten onmiddellijk delen, i.p.v. enkele zaken achteraf snel op internet te plaatsen.
Enige nadeel: misschien moeilijker om snel lifts en slaapplek te krijgen.

Uiteindelijk heb ik me zeker geamuseerd. Toegegeven, het is niet allemaal 100% correct verlopen. Maar achteraf gezien ben ik toch wel verbaasd hoe weinig ik heb moeten cheaten om tot hier in Berlijn te geraken.

Hierop volgt zeker nog een vervolg (en ik verwacht dat het vervolg sappiger zal zijn!).

Vrijwilligers??.....

CS-surprise

Nu ik toch maar wat aan het rondhangen was in Berlijn, kwam ik op het luminieuze idee om Maria te contacteren. Zij was op mijn verjaardag jongstleden bij mij te gast als couchsurfster (CS). Aangezien zij ook jarig was in deze periode leek het me wel gepast te checken of ze beschikbaar was om even af te spreken en haar verjaardag te vieren.
Bleek dat ze vandaag moest werken (vreemd, en dat op een maandag) maar na het werk had ze wel zin om af te spreken.

Zo gezegd zo gedaan. Rond 18u kwamen we elkaar tegen op de AlexanderPlatz. Samen met haar vriend hebben we een beetje rondgekuierd en goed gelachen met onzinnige gesprekjes.
Aangezien mijn hostelboeking verlopen was, gingen we naar een vriend van haar ergens in de suburbs of Berlijn. Deze vriend had wel zin in het hosten van mezelf en dus werd er een bedje in gereedheid gebracht.

Daarna tijd om uit eten te gaan. Deze keer geen McDo, KFC, frituur of wathever, nee, een gezellig 'chickenrestaurant' (Crispy chicken-cheese-burger with fries please) heerlijk! Een stampvol talloor voor €5.50, ikke content.
Vervolgens lekker chillen in een plaatselijke shischa-bar. Beetje bekomen van alle vermoeidheden van de reis.

Na aankomst op het appartement van de kennis van Maria (Ignatio, nen Argentijn, maar ge moogt niets zeggen over de wereldbeker :-) ) wou hij de afwas doen. Ik hield hem net op tijd tegen om de afwas zelf te doen, aangezien dit nog een openstaande opdracht was op mijn lijstje (1 vd weinige). Weer een missie volbracht.

Nu nog wat Dragon Ball Z kijken en dan off to bed. Normaal gezien laatste nacht in Berlijn.

I'm a Berliner

Ondertussen is er weer een dag voorbij. Niet dat er veel te melden valt.
Aangezien ik gisteren dik de helft van de dag heb geslapen en geen zin had om den toerist uit te hangen. Zijn er dus geen verbazingwekkende avonturen aan bod gekomen.

Uit nostalgie eventjes het restaurant opgezocht waar ik vier jaar geleden met de Joris ben gaan eten op mijn eerste liftreis. Zelfde menu besteld uiteraard :-)

In de late namiddag ook nog een opdrachtje afgewerkt. Het heeft me veel moeite gekost, maar uiteindelijk heb ik toch een volledig ijsje opgegeten. (Was eigenlijk al het tweede, maar van het eerste had ik geen foto.)

Terug in het hotel was het tijd om me op iets anders te focussen, namelijk het vermoorden van een irritante wesp. Geduld is een mooie deugd en uiteindelijk kroop de wesp ver genoeg in het lege hulsje van de calippo. Mijn bliksemsnelle reflexen traden in werking en het wepsje spatte uit elkaar. Vervolgens uiteraard alles mooi gerecycleerd. (Wesp bij gft, calippo bij restafval)

's Avonds nog een pizza gaan eten met ne cappucino. Ideale combinatie! En vervolgens menen boek uitgelezen.

Tot slot nog wat met twee Argentijnse grietjes gekeuveld en hen er even op attent gemaakt dat ik het niet apprecieerde dat ze van ons gewonnen waren met de voetbal. Ze hebben zich oprecht verontschuldigd, dus iedereen happy.

De laatste nacht in het hostel is nu ook net voorbij, dus zodadelijk spulletjes inpakken en een beetje rondkuieren in de stad.

Greetings!

BlaBlaCar FTW

BlaBlaCar, voor de mensen die het niet kennen: online chauffeurs zoeken die zitplaatsen in hun auto aanbieden voor een kleine naftvergoeding.
Het was tijd om dit eens grondig uit te testen!

Vanuit Antwerpen wist ik een BBC te veroveren naar Osnabrüche (D) (als da ni oostelijk is ;-) )
Dit was echt een supergezellig ritje! Sonja en Nico (chauffeur en papa) en het zoontje Louis (+/- 2) waren de autohosts. Er was nog een extra passagier aanwezig: Maria.

Hoewel dit een lange rit was hebben we ons geen enkel moment verveeld. Louis bleek extreem overdreven schattig en een geboren entertainer. Ook Maria zorgde voor een aangename rit door de momenten dat Louis sliep op te vullen met diepgaande gesprekken over internationale zaken. Zeer interessant!

Na aankomst in Osnabrüche was het opnieuw dobbeltijd. 1-2-2 = 20min oost (weeral), maar is ook: 'Laat een local gedurende 12 uur je route bepalen'. De verdwaasde local die ik aansprak wist er dan maar niets beter op te zeggen dan 'Awel ga dan maar naar Berlijn.' Dus nu heb ik een missie!! :-) (Toch tot 3u vannacht)

De volgende rit, ook via BBC, bracht me naar Bielefeld. Een spontane jonge gast en een ander Duits meisje dat ook meeging als BBC'er, zorgden voor vlotte gesprekken onderweg. 

Om snel verder te gaan: Vanuit Bielzfeld had ik een rit naar Hannover en momenteel ben ik vanuit Hannover, tegen 200/u onderweg naar Berlijn. Missie (bijna) volbracht!!

Voorlopig zijn jullie weer bijgebriefd dus kan ik toch nog even de sociale zot uithangen met mijne chauffeur, want met al dat geblog, wordt er hier weinig gezegd.
Schonen auto trouwens.

...

Gisteren nacht geen tijd meer gehad dit online te zetten (zoeken naar slaapplaats e.d.).

Om 2u15 was ik dan eindelijk ingechecked na een dag van 20u en nog wat. Fameus uitgeput in mijn bed gekropen en anderhalf uur geleden iets frisser er terug uitgekomen. Vandaag en komende nacht blijf ik gewoon hier in Berlijn, beetje chillen.

Herzliche Grüsse!

Ahja. Ondertussen moet ik ook nog 20 minuten op ruiltocht! :-)

Zie ik de lichtjes...

'There and back again - again'
Aangekomen met de ferry in Calais (F) moest ik nog steeds verder oostwaarts.

Tijd voor een beetje ouderwets liften. En met succes. Deze keer een Poolse vrachtwagenchauffeur die enkele jaren in Engeland heeft gewoond en dus vlot kon communiceren.

Zeer gezellige rit gehad en uiteindelijk afgezet in.... Antwerpen!

Kei plezant, ik had dus kans op een rustavondje in mijn eigen bed. Totdat ik die plannen aan de chauffeur vertelde. 'Ge gaat toch niet slapen op een vrijdagavond?'
En eerlijk gezegd moest ik hem hierin gelijk geven. Dus begon ik te zoeken naar alternatieven. Bij het checken van facebook zag ik dat het vandaag Ilja haar verjaardagsbarbecue was, waar ik normaal uiteraard niet op aanwezig kon zijn. Maar BIG surprise. Daar was ik! :-)

Heel gezellig avondje gehad maar de volgende dag moest ik weer verder. Ik was nog niet klaar met deze reis. ;-)

Wel heb ik na wat selectiviteit de bagage drastisch kunnen verkleinen. Weg grote rugzak!

Dobbelopdrachten op de wachtlijst:
- Eet een ijsje
- Doe de afwas bij een local thuis

There and back again, a shitty tale

Het appartement in Dover bleek eenvoudig te vinden en supergezellig gelegen te zijn! Net buiten het drukke centrum, maar wel vlakbij en met een prachtig uitzicht over de haven.

Een typischer Engels straatje lijkt me onbestaande als we kijken naar de rode telefooncel en de bijpassende ruïne. Supergezellig!

Ook bij aankomst werd ik hartelijk onthaald door een kat (Gizmo) en een hond (Sascha) die de trap kwamen afgestormd. Twee supertoffe beestjes die me onmiddellijk goedkeurend begonnen te lekken. (Smerigaards ;-) )

Het menselijk gezelschap bleek ook dik in

orde! Robert bleek een supervriendelijke man die graag lange gesprekken voert en dat was super! We sloten de avond af met een gezellige wandeling op de White Cliffs of Dover.

's Morgens was er koude pasta als ontbijt (goed voor de energie) en vervolgens dobbeltijd. Best schattig dat Robert niet aanwezig wou zijn terwijl ik dobbelde. Hij wou niet weten naar waar ik ging, zodat hij kon fantaseren over allerlei exotische bestemmingen die ik zou bezichtigen. Niets was minder waar.
De dobbelstenen stuurden me 6uur naar het oosten. Objectief gezien betekent dat dus: Terug de ferry op...
FUCK THAT!! :-)

Maar jullie kennen mij even goed als ikzelf, dus jullie weten ook dat ik hier wel een mouw aan wist te passen. Er is namelijk een klein weggetje vanuit Dover naar Deal. En als je goed kijkt op de kaart, zie je dat Deal net ietsie pietsie meer oostelijk ligt dan Dover. Voila, probleem opgelost!

Het enige waar ik op moest letten was niet te snel te reizen, enkele rustpauzes met prachtig uitzicht waren dan ook absoluut noodzakelijk.

Tijdens de pauzes had ik wat tijd om rustig te scrollen op BlaBlaCar e.d. daarop stond een mens die vanuit Dover rechtstreeks naar Frankfurt zou rijden en nog een zitplaats aanbood. Klonk fantastisch, dus ikke terug naar Dover om die mens te ontmoeten en toch nog deftig naar het oosten te gaan.

Jammer. Mens bleek ineens nimeer te gaan en kwam ni opdagen. Dus stond ik weer bij af.
Ondertussen was het ook weeral later geworden en kwam de kwestie 'slaapplaats' weer bovendrijven. Na wat vruchteloos zoeken naar betaalbare hostels, kwam uiteindelijk het moment dat ik Robert liet weten nog steeds in de buurt te zijn. Hierop ontving ik de uitnodiging om nog een nacht bij hem te spenderen. Klonk goed, en ik kon weer een nachtje verder.

De volgende dag waren de dobbelstenen opnieuw vastberaden om mij naar het oosten te sturen (1u5 + de tijd die ik nog over had van de vorige dag) ik besloot me dan ook niet langer te verzetten tegen de wil van het lot en zakte af naar de ferry.
Opnieuw een veel te duur ticket, MAAR deze keer zat er een coupon bij voor £10 op de boot. (Merci shuttlebuschauffeur om mij er op te wijzen!) Dus gratis maaltijd op de boot. Dat maakt dan toch enkele zaken goed.

De titel 'There and back again' houdt hier echter nog niet op...

Crossing borders

Eerst en vooral excuses voor het niet deftig bijhouden van de blog. Ik wist dat het al even geleden was, maar nu ik even terug kijk staat er eigenlijk echt nog niets op :-)

Tijd om daar iets aan te doen (ik zal me zo veel mogelijk proberen te herinneren)

Voor zover jullie op de hoogte zijn zit ik nog steeds op de tram naar De Panne. Ik kan jullie bij deze gerust stellen: de tram is gearriveerd :-) Heeft wel dik twee uur geduurd, wat vrij schandalig is voor de triestige 30? Km kust. Ondertussen was het dan ook al dik na 22u en reden er geen bussen meer naar Dunkerque (verlengde van de kusttram maar dan over de Franse grens). Het werd dan ook tijd voor de eerste overnachting en dat nog steeds op Belgische bodem.

Eerste poging was aanbellen bij willekeurige huizen waar er nog ligt brandde om een tentplek te veroveren in eventuele tuintjes. Dit leverde hilarische, doch ontmoedigende situaties op, van 'ik heb geen tuin geschikt voor een tentje' tot 'nee, ga is weg'. Dolle pret dus.

Uiteindelijk toch nog een mooi weiland gevonden met een aangenaam zachte modderige grond. Heerlijk relaxen! (NOT)
De tent voldeed volledig aan de verwachtingen: veel te klein, armzalige kwaliteit, geen binnenzeil, zijzakjes, ... Fijn om te weten dat er nog zekerheden zijn in het leven! :-)

De nacht was afschuwelijk. Superveel wind, waardoor het steeds leek of er volk rondliep buiten en aan de ritssluiting aan het frutselen was. Gelukkig was ik ook hierop voorzien en na enkele uren woelen toch maar oorstopjes ingestoken. Vanaf dat moment was het enkel nog miserie door tent en grond.

's Morgens ging de wekker goed op tijd (blijkbaar lag ik naast een treinspoor), maar geen probleem. Nu ik om 6.30 wakker was, kon ik de bus nemen van 7.15. Deze kostte verbazingwekkend genoeg maar €1.40. Het eerste maar jammer genoeg niet laatste betaalde vervoersmiddel.

Na aankomst in Dunkerque was het verder zoeken naar opties om in Calais te geraken. (West is west!)
Na enkele luttele kilometers op de step vond ik de juiste oprit en haalde het liftbordje boven.
Dolle pret! Eerste lift in het Frans, triestige conversatie!
De jongeman zette me af OP de autostrade (bredere pechstrook, maar toch). Voordeel: rechte lijn naar Calais.

Na amper 2 minuten wachten stopte er reeds een auto: 'Ocharme, dit is echt een slechte plaats, waarschijnlijk sta je hier al super lang!' Ik ging hier niet tegen in en buitte zijn medelijden uit tot een rechtstreekse lift tot in de haven van Calais.

Hier aangekomen bleken de ferryprijzen toch behoorlijk fameus tegen te vallen, dus ging ik maar op zoek naar de Eurotunnel (blijkbaar ergens aan de andere kant van Calais) Ikke blij dat ik mijn step bij had!!

Het vinden van de tunnel bleek een stuk moeilijker dan verwacht, dus was het al snel tijd om iets te gaan drinken en het internet van de Subway (broodjes (was trouwens niet lekker!)) te misbruiken om een duizendtal couchrequests vooruit te sturen richting Dover. Vervolgens (dik in de namiddag) terug op zoek naar de Eurotunnel.

Ik zal niet de gehele tocht uit de voeten doen, laat ons gewoon stellen dat diejen tunnel niet gevonden wilt worden!! Ikke dus sipjes en hongerig naar de KFC (is eens iets anders dan MacDo of frituur).

Bij KFC internet nog eens gecheckt en één antwoordje ontvangen van een zeker Robert (achter in de 40, maar ne couch is ne couch! :-) )
Deze mens woont vlak bij de haven van Dover (GB) dus hiermee was de knoop doorgehakt, de ferry zal het zijn. Hopla, helemaal terug naar de andere kant van Calais, ticketje boeken voor de ferry.

1,5u later, aankomst in Engeland, Dover. Blijkt dat de klok daar een uur achterloopt.

Het was een lange dag en weinig productief qua afstand. Het lijkt een gewoonte te worden op deze reis/experiment...

Nee Ramses, tot op dit moment nog geen opdrachten, blijkbaar zijn mijn dobbelstenen daar tegen :-)

Going West

Het heeft even geduurd, maar de reis is eindelijk deftig op gang gekomen.

Zaterdag was er eerst nog tijd om te ontspannen in de Lilse Bergen (met dank aan Sanne en Tanita) en nadien was het het plan om vanuit Turnhout (na Mc Donalds (waar toevallig Julie aan het werken was op dat moment)) aan het avontuur te beginnen.

Op reis gaan zonder degelijk reiskapsel is echter onaanvaardbaar, dus werd er nog snel besloten om mijn haar te knippen op de parking van de Mc Donalds/Carrefour. Zelfs een haarspoelbeurt maakte deel uit van de service. Merci Tanita!!
Enkele vreemde blikken van voorbijrijdende en vertragende auto's moesten we er maar bij nemen.

Nadien werd het tijd om te dobbelen. Makkelijker gezegd dan gedaan! De eerste worp van een onbekend avontuur! Het duurde dan ook snel twee minuten vooraleer ik de dobbelstenen geworpen kreeg. Resultaat: 4 x 6 x 4. De kenners weten dat dit zoveel betekent als: 12uur reizen naar het westen. (Viel wel tegen want ik zat in Turnhout en kwam dus net van het westen!!) MAAR!... Echte die-hard volgers zien onmiddellijk dat de geworpen combinatie een 'even' totaalsom oplevert (14) en bij een even combinatie mag er gekozen worden voor een slaap/rustpauze.

Aangezien ik eigenlijk nog niet optimaal in de stemming was om de dobbelreis te starten, besloot ik dan ook voor deze 'vluchtoptie' te kiezen.

Daar Tanita langs Geel moest rijden om thuis te geraken besloten we mij te droppen op den Ian zijn oprit en daar onderdak te zoeken voor de nacht.
Ian was zo goed om mij dit onderdak te verlenen en de eerste rustplaats van deze nu reeds vermoeiende reis was een feit. Na een lekker frietje met cervela (ja een gezonde dag, ik weet het!) begon de nacht in de hangmat, maar na 10minuten vollenbak bliksem, ben ik toch maar binnen gaan liggen.

Bij het ontwaken de volgende dag bleek, volkomen onverwacht, dat er een heuse BBQ gepland stond die avond in Ian zijn tuin. Aangezien ik vond dat ik nog niet volkomen uitgerust was, besloot ik dan maar mijn rustpauze met een extra nachtje te verlengen. Geniaal besluit, al zeg ik het zelf ;-)

De volgende dag was ik mentaal klaar om te starten! Jammer genoeg was mijn lichaam het daar niet mee eens. Lichtelijke hoofdpijn en een nijpend slaaptekort eisten hun tol. Eén nachtje extra rusten kan wel geen kwaad zeker? ...

Vandaag, dinsdag, waren de excuses op en moest er actie komen! Na een lange overpeinzing herinnerde ik me dat ik ooit eens de combinatie 4 x 6 x 4 had geworpen en Ian stelde daarop voor om in de gauwte naar de zee te rijden.

De eerste 3 van de 12 westelijk georiënteerde reisuren waren daarbij dus al geregeld. En de reis was hiermee officieel gestart.

Een supergezellig dagje in Blankenberge met Mojito, steak, Karmeliet, wafels, een vlieger uit de Decathlon en 7% neushoorns was het resultaat. Merci Ian voor de afgelopen dagen!!

Momenteel zit ik op de kusttram naar de Panne en vervolgens de bus tot Dunkerque. Er staan immers nog 9uurtjes westelijk reizen op het programma en we zullen dus trachten Calais te bereiken en daar de boot te nemen richting Engeland. Benieuwd of ik hierin (binnen de tijd) zal slagen!!

Het begin is altijd het moeilijkst, maar nu is de kop er af. Ik verwacht dan ook een drastische terugval van het 'gesjoemel' bij de komende worpen.

Tijd voor avontuur!

Tot snel!

PS: Net een leerling gespot op de tram :-) Kleine wereld :-D

Doe-reis of Dobbel-reis?

Momenteel zijn er 88 opdrachten, 3 uitdagingen en 6 wederkerende activiteiten voorgesteld voor de snel naderende dobbelreis.
Jammer genoeg voor jullie ga ik hier een beetje in snoeien, want ik begin zo te vermoeden dat het momenteel eerder een opdrachtreis gaat worden ipv een dobbelreis aangevuld met hier en daar een opdracht tegen verveling :D
(Met dank aan de collega's en de KHSL)

Het aantal opdrachten ga ik verminderen tot 70, maar ter compensatie voeg ik 5x 'Kies een opdracht' en 5x 'Laat een local een opdracht kiezen' toe. Op die manier vergroot ik dan de kans dat deze resterende 70 opdrachten ook allemaal aan bod komen.

Opdrachten die wegvallen zijn voornamelijk opdrachten waarmee ik 'misschien met wat pech gemakkelijker in de problemen zou kunnen komen' of waar ik gewoon geen zin in heb :D

Klik hier voor de huidige opdrachtenlijst

Voila, nu zijn jullie weer op de hoogte.
De bagage ligt klaar, nog eventjes afwachten en welle weg.

Ik daag u uit mij uit te dagen!

Dankzij mijn lieve collegaatjes zijn er al behoorlijk wat opdrachten voor de dobbelreis ingevuld geraakt. Ik daag jullie uit om mij uit te dagen en de lijst te vervolledigen!

Er zijn 216 eenmalige opdrachten en 18 wederkerende opdrachten.

Veel plezier!

Je kan de volledige lijst vinden door hier te klikken.

Eentje is geentje (tenzij ge eentje verliest :-( )

Ja, met pijn in het hart heeft den Bogie zich moeten terugtrekken uit het dobbelconcept.

Al dit om persoonlijke en zeer begrijpelijke redenen. 

Met als gevolg: Den deze gaat waarschijnlijk terug op zijn eentje op reis.

Maar: 'eentje is geentje', dus niemand zal mij opmerken, aanvallen, vermoorden of ....

Een perfect veilige reis dus.

Roep al uw vriendjes op mij online te volgen, dan weet je wanneer er iets mis gaat.

Stuur gerust suggesties voor cijfercombinaties nog door. (Bv.: 1, 2, 3 = achteruitlopen).

Nog max. 16 nachtjes slapen, maar misschien vertrek ik wel vroeger uit verveling...

In ieder geval: Merci aan de lezertjes en hopelijk groeit het aantal volgers exponentieel!! 

Felix

!

!